نامه‌ای به خودم در زندگی بعدی

40
1

نویسنده: حسین خسروی

اگر داری این نامه را می‌خوانی، یعنی کابوس چند هفته‌ی گذشته‌ات را جدی گرفتی. قلبت دارد از هیجان تند می‌تپد و فکر می‌کنی گنجی مرموز را پیدا کرده‌ای. درست فکر می‌کنی. من خود توام. تو این نامه را در زندگی قبلی‌ات نوشتی. وقتی ۶۰ سال داشتی و هر روز افسوس گذشته را می‌خوردی. این نامه را نوشتی تا به خودت در زندگی بعدی هشدار بدهی. 

اگر این نامه را می‌خوانی یعنی موفق شدی پیام‌های مرا که به شکلی استعاری در خواب‌ها و کابوس‌هایت دریافت می‌کردی رمز-شکنی کنی و به این مخفی گاه بیایی و نامه را در اینجا پیدا کنی. به تو تبریک می‌گویم. حالا تو لایق آنی تا تمام رازهای زندگی را بشنوی. رازهایی که نمی‌خواهند فاش شوند.

خوشبختی و آسایش یک تله است. این اولین رازی‌ست که به تو می‌گویم. در تمام طول زندگی به تو می‌گویند تلاش کن تا «موفق» شوی. مزخرف است. نه این که معلمان موفقیت را سرزنش کنم، نه! بلکه اصلا موفق شدن از اساس یک هدف خوب برای زندگی نیست. کسی که شروع می‌کند به تلاش کردن برای موفقیت، وارد بازی‌ای می‌شود که شیاطین برای انسان طراحی کرده‌اند. کسی که این حرف را به تو می‌گوید، کسی‌ست که موفق شده به خودش در زندگی بعدی پیام بفرستد! کسی که در ۶۰ سالگی اوج قله‌های موفقیت را فتح کرده و از نعمت مالی فراوانی برخوردار است. من ۶۰ سال تلاش کردم و شکست خوردم و موفق شدم و ساختم و روز‌به‌روز هم رضایتم بیشتر می‌شد و به خود می‌بالیدم. اما یک چیز را از دست دادم:‌ شکوفایی. 

من نتوانستم زندگی را به تمامی زندگی کنم. نتوانستم بی‌واسطه زندگی کنم. هر تفریح و سرخوشی‌ای در زندگی قبلی تو، با پول بدست می‌آمد. بی‌شک در دنیای شما نیز همینطور است، اما نباید فریبش را بخوری؛ چون انسان برای خوشبختی و موفقیت و رفاه به دنیا نیامده است. رسالت آدمی چیزی‌ست دیگر. آدمی باید، بتواند زندگی‌اش را به تمامی زندگی کند. و این تو هستی که باید معنای آن را بفهمی. من اگر جواب سوالی که همین حالا در ذهنت می‌چرخد را بدهم، ظلم بزرگی در حقت کرده‌ام. 

من در تمام طول زندگی‌ام، همیشه درگیر موفقیت و خوشبختی بوده‌ام. سازوکار دنیای انسان‌ها همین است. انسان خودش را محور همه چیز قرار داده و برای رفاه و آسایش خودش تلاش می‌کند. خوشبختی قله‌ موفقیت انسان است. به تاریخ زمین و زیست نگاهی بی‌انداز و ببین در طول میلیون‌ها سال شکل‌گیری زمین، کدام جانور یا کدام گونه گیاهی یا حتی کدام یک از نباتات به دنبال خوشبختی بوده‌اند؟ تو از نوادگان همان گیاهان و جانوارانی. آنان در سیر تکامل، هر آنچه باید را کردند. زندگی‌شان را به تمامی زندگی کردند و بستر به وجود آمدن گونه بعدی و تکامل یافته‌تر خود را فراهم ساختند. تو بستر ظهور چه گونه‌ای را می‌سازی؟ تو که فقط به دنبال خوشبختی‌ات هستی!

شاد باش. حتی از مرگ و بیماری. حتی از رنج‌هایی که می‌بری! شاد باش. این دومین رازی‌ست که به تو می‌گویم. تو حق داری هرچقدر که می‌خواهی غمگین باشی، اما حق نداری ناراحت باشی! غم حس بزرگ و ارزشمندی است که از «شکایت» تهی‌ست. ولی ناراحتی همیشه با خود میزانی از شکایت را به همراه دارد. شادی در مقابل غم قرار نمی‌گیرد بلکه در برابر ناراحتی است. تو حق داری غمگین باشی، با دل صاف و همچون آینه غمگین شو و بابت تجربه‌ کردن حسی به نام «غم» شکرگذار باش تا سعادتمند شوی. کارهای بزرگ و آثار شکوهمند از دل غم شکوفا می‌شوند. اما بترس از ناراحت شدنی که در برابر شادی است. ناراحتی در دل خود شکایت دارد و انسان شاکی ذلیل‌ترین انسان‌ها و بی‌ارزش‌ترین آن‌هاست. 

از طبیعت پیروی کن! پاسخ همه چیز در طبیعت است. 

از درد استقبال کن، درد اولین قدم در مسیر سعادت آدمی‌ست! این آخرین رازی‌ست که به تو می‌گویم. به هر چیز که در طبیعت نگاه کنی که بویی از سعادت دارد، با شکستن و درد آغاز شده است. دانه‌ گیاه در خاک می‌کشند و پوست می‌اندازد و درد می‌کشد و روزی سر از خاک بیرون می‌آورد و «شکوفا» می‌شود. شکوفا می‌شود و می‌تواند زندگی‌اش را به تمامی زندگی کند! حال اگر از خاک می‌گریخت و به جای امنی پناه می‌برد که گزندی به او نرسد، هیچ گاه شکوفا نمی‌شد. به تمامی زندگی کردن یعنی سعادت. و مسیر سعادت با درد آغاز می‌شود. 

از طبیعت پیروی کن! پاسخ همه چیز در طبیعت است. 

این سه راز. تنها رازهای تو در زندگی قبلی‌ات بودند که در شصت سالگی به آن‌ها پی‌بردی. به یاد داشته باش که موفق شدن با تلاش میسر می‌شود؛ اما فراموش نکن که موفق شدن رسالت آدمی نیست! انسان برای خوشبخت شدن زاده نشده! این را تو در شصت سالگی‌ات در زندگی قبلی فهمیدی. حالا که این نامه را پیدا کردی، ساده از کنارش عبور نکن و پی تمام سوالاتی که در ذهنت ایجاد کرده است را بگیر. از کسی نپرس. خودت باید آن‌ها را بیابی. 

بهتر است این نامه را به پایان ببرم. بیش از این سخن گفتن زاید است. 

آذر ۱۴۰۲.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک دیدگاه برای “نامه‌ای به خودم در زندگی بعدی

  1. سلام
    خیلی خیلی خیلی زیبا بود نامه تون
    حقش بود اول باشه
    تبریک میگم