نامه ای به تمامی شهدای امدادگر جمعیت هلال احمر

33
0

نویسنده: زهرا هادیزاده

سلام به تو که از جنس نوری!

از جنس تمام خوبی ها و زیباییها!

حتم دارم در لحظه ای که به دنیا آمدی با خود دنیایی تازه را آفریدی.

دنیایی پر از رشادت و شجاعت، سرشار از ایثار و از خود گذشتگی!

تو آفریننده صفات خوبی هستی که هر کدامش دنیایی را متحول می کند.

در روزهایی که برادرانت برای دفاع از میهن از جان می گذشتند، تو برای زندگیشان از جان مایه می گذاشتی.

آنها تفنگ به دست می گرفتند تا مقابل دشمن بایستند و ذره ای از خاک وطن را به بیگانه نسپارند، و تو بر زخم این شیرمردان مرهم می گذاشتی.

جسم بی جان سربازان را ازمیان آتش تیر و تفنگ بیرون می کشیدی و به دیارشان میفرستادی، تا دل بی تاب مادران و پدران این سرزمین با دیدن جسم فرزند شهیدشان آرام گیرد.

همان هنگام که آتش رگبار و مسلسل از همه طرف به نقاط درگیری سرازیر می شد، تو با آن لباس آشنا که نشانی از ماه بر آن نقش بسته بود؛ نور امیدی میشدی که ظلمت جنگ و خونریزی را از تن مجروح رزمنده ای که دیگر نایی برای جنگیدن نداشت، می زدود.

  درین میان گاه با آنکه تفنگی در دست نداشتی و نمی جنگیدی، هدف گلوله دشمن قرار می گرفتی و در آغوش زمین جان می سپردی!

و چه زیباست جان فشانی برای حفظ جان دیگری!

راهت ماندگار و روحت شاد ای امدادگر!

فرستنده:

زهرا هادیزاده ، نجاتگر و مربی جمعیت هلال احمر

گیرنده:

 شهدای زحمتکش  امدادگر ایران در هشت سال دفاع مقدس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *