نامه‌ای به ماه

84
0
نامه‌ای به ماه - امین پارسا

نویسنده: امین پارسا

روزی به تو سفر خواهم کرد که هیچ کار ناتمامی در بیداری نداشته باشم. به تو قول می‌دهم شبی که با خواب آشتی کردم، بار سفر ببندم و بیایم به سراغت. در تو نقاشی آسمان برایم بیشتر دلبری می‌کند. در تو انگار کسی نیست که بخواهد با بودنش تنهاترم کند و من دلبسته‌ی تنهایی خالی از آدم‌ها هستم. زمین تو آنقدر آرام است که نیازی به آرامش دریا ندارم و در آسمانت ابری نیست که مرا از تاریکی بترساند. راستش را بخواهی تاریخ سفر را نمی‌دانم، اما می‌دانم که روزی از زمین زیر پایم آزاد خواهم شد و این بیداری، هزینه‌ی تمام خواب‌های شیرینی‌ست که انگار هیچ وقت قرار نیست واقعیت داشته باشند. از همان فاصله برایم آرزو کن! من گاهی صدایت را از میان طوفان‌های شبانه‌ام می‌شنوم و امیدوارم می‌مانم. آرزو کن عمری برایم بماند که در زمینت آرام بگیرم، که اگر نماند، دیدارمان باشد برای جایی دیگر یا شاید آسمانی دیگر…

دوست‌دار همیشگی تو

امین پارسا – 23 آذر 1397

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *