نامه به خدا

166
0

نویسنده: نیره قدیرزاد

بسمه تعالی

ای آفریدگار هور وماه ،ای هستی بخش ریاحین وازهار،خالق پروین و نسرین ،فرواورنده ی باران بر زمین،ای جمیلی که عاشق جمالی،تویی که هستی رادر چشم به هم زدنی آفریدی(کن فیکون۰۰۰) و هر روز به کاری دیگر در آفرینش مشغولی،ای جان بخش انسانی که ازروح خود در او دمیدی،و او را خلیفه ات برجهان قراردادی،۰

همانا بر من است که جلوه گر پاکی وزلالی  تو در طینت وفطرت بشریت باشم!وهمچون رنگین کمانی ،طیف های وجودم رامشعشع سازم تا وحدانیت وجودت رادر تکثر اجسام،متبلور سازم!

اندوه دارم که،پیمان ازلی(الستُ بربکم )را به فراموشی سپارم وناسپاس ارزش‌های والای خویش باشم!

“مرا به خود وا مگذار”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *