کودک درون عزیزم

124
0

نویسنده: شیما عبدالعلی‌زاده

از طرف شیمای والد به شیمای کودک ۱۴۰۲.۸.۷
کودک دردمند و رنجور درونم الان و امروز و این لحظه اومدم که حسابی با هم گفتگو کنیم، وقت بذاریم ، تو از خودت بگی ، من از خودم از دردی که از دوری با تو و کدر شدن رابطم با تو متحمل شدم. منو ببخش که زودتر از این ها سراغت رو نگرفتم و بیشتر از این بهت سر نزدم از این به بعد میخام برات جبران کنم . متاسفم که باعث شدم این طور رنجور و افسرده و گوشه گیر بشی. تو چه مظلومانه بار همه ی تلخی ها و ناراحتی ها رو به دوش کشیدی و دم نزدی. کودکم منو ببخش . پدر و مادرت رو ببخش که قبل اینکه خودشون رو کودکشون رو شفا بدن . تو رو هم زخمی کردن. الان اومدم که زخم هات رو شفا نه بلکه ذره ای کاهش بدم. اکنون مشتاق رابطه ی بهتر و شفاف تر و صادقانه تر با تو هستم. فرزندم منو ببخش که شیطنت ها و بازیگوشی هات رو فدای عقاید پوچ و بیهوده بزرگترهای آسیب دیده وسنت های دست و پا گیر کردیم .بیا بهم قول بدیم از این لحظه شاد و سرزنده باشیم. البته این نظر منه، تو بگو دلت چی میخاد ؟
مشتاقم صداتو بازم بشنوم. با من حرف بزن. دوستدارت شیما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *