پرسه در پاریس با ادوارد هاپر؛ تمام نقاشی‌های او از پاریس

67
0
پرسه در پاریس با ادوارد هاپر

ادوارد هاپر، به عنوان یکی از پیشگامان در به تصویر کشیدن زندگی آمریکایی اواسط قرن بیستم شناخته می‌شود. البته شاید بهتر باشد او را تصویرگر امراض میانه‌ی قرن بدانیم. از موضوعات موردعلاقه‌ی هاپر می‌توان به پمپ بنزین‌های دورافتاده، رستوران‌های خالی از سکنه‌ی نیویورک در شب، و پنجره‌ها اشاره کرد. با وجود این که او در ذات خود به هویت آمریکایی‌اش متصل بود، توانست در فراسوی اقیانوس اطلس نیز، آثاری فاخر تولید کند. کارهای هاپر در پاریس، نمایانگر هنرمند جوانی هستند که در جستجوی سبک خاص خود، و زبان بصری‌اش است.
بین سال‌های ۱۹۰۶ و ۱۹۱۰، هاپر سه بار از پاریس دیدن کرد. او در یک آژانس تبلیغاتی، به کار تصویرگری پاره‌وقتی مشغول شد که از آن متنفر بود. پاریس، علاوه بر این که فرصتی برای استراحت و هوای تازه به او می‌داد، شانس آموختن از هنرمندانی را فراهم می‌ساخت که پیش از او به پاریس نقل مکان کرده بودند.

Edward Hopper, Le Parc de Saint-Cloud, 1907, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Le Parc de Saint-Cloud, 1907, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Notre Dame de Paris, 1907, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Notre Dame de Paris, 1907, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Two Figures at Top of Steps in Paris, 1906, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Two Figures at Top of Steps in Paris, 1906, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.

هاپر در خیابان ۴۵ لیل اقامت داشت؛ میزبان او در این خیابان، یک کشیش پروتستان بود. او در این مکان زندگی در انزوا را پیش گرفته بود و در اثنای پرسه‌زنی، بوم نقاشی‌اش را هرکجا که می‌خواست برپا می‌کرد. آثار این دوره‌ی‌ او، نشان دهنده‌ی نگرش وی، و همچنین تأثیرپذیری‌اش از هنرمندان امپرسیونیستی است که پیش از او به طراحی‌ آن خیابان‌ها، رودخانه و کلیساها پرداخته‌اند. هیچ چیز از چشمان تیزبین او مخفی نمی‌ماند – از راه‌پله‌ی آپارتمانش گرفته تا رخت‌شوی‌خانه‌های خیابان محل سکونتش.

Edward Hopper, Interior Courtyard at 48 rue de Lille, Paris, 1906, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Interior Courtyard at 48 rue de Lille, Paris, 1906, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Stairway at 48 rue de Lille, Paris, 1906, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Stairway at 48 rue de Lille, Paris, 1906, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, View Across Interior Courtyard at 48 rue de Lille, Paris, 1906, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, View Across Interior Courtyard at 48 rue de Lille, Paris, 1906, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Les Lavoirs du Pont Royal, 1907, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Les Lavoirs du Pont Royal, 1907, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.


با وجود انزوا، او در پاریس غمگین نبود. هاپر از نمایشگاه «سالن پاییز» بازدید کرد و در آن‌جا شاهد آثاری از پل سزان، فلیکس ولتان، و آلبرت مارکت بود. او همچنین در آنجا با چند نقاش از جمله آگوست رنوآر، کامیل پیزارو، و آلفرد سیسلی ملاقات کرد. او در نامه‌ای به مادرش نوشت:
«من باور نمی‌کنم که در دنیا شهری به زیبایی پاریس، و مردمی به زیبادوستی فرانسوی‌ها وجود داشته باشد.»

Edward Hopper, Le Pont des Arts, 1907, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Le Pont des Arts, 1907, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.


نقاشی‌های هاپر به وضوح تأثیرپذیرفته از آثار مکتب امپرسیونیسم هستند. با این حال، او قلم‌زنی با تقلید از سبک رئالیست‌ها – به خصوص دگا و مانه – را نیز آزمود. تأثیر این نقاشان، بر پالت رنگی هاپر و همچنین میزان استفاده‌ی او از رنگ‌ها قابل مشاهده است. ردپای کوبیسم نیز – که در آن دوره پاریس را درمی‌نوردید – در ترکیب‌بندی‌های نامتقارن و پرداخت هندسی معماری در آثار او دیده می‌شود.

Edward Hopper, Le Pavillon de Flore, 1909, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Le Pavillon de Flore, 1909, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.


با این وجود، هاپر در پاریس تنها از اساتید برجسته تقلید نمی‌کرد؛ در این دوره – که دوره‌ی آغازین کار اوست – نقاشی‌های پاریس او نشان دهنده‌ی مسیری هستند که او برای توسعه‌ی سبک شخصی خود پیمود. به خصوص که او در این دوره به کاوش در مضمونی پرداخت که تبدیل به یکی از مضامین ماندگار در آثارش شد: انزوای شهرنشینی. همچنین توجه او به نور و اشتیاقش به ثبت احساس سکون در یک لحظه‌، مسائلی هستند که در این آثار نقش بسته‌اند.

Edward Hopper, Bridge in Paris, 1906, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Bridge in Paris, 1906, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Le Quai des Grands Augustins, 1909, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Le Quai des Grands Augustins, 1909, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.


بیشتر آثار هاپر در پاریس، مناظر شهری هستند که مردم تنها عنصری از آن‌ها به شمار می‌روند؛ با این حال، او در این دوره بوسیله آبرنگ، پیکر‌ه‌هایی را نیز طراحی کرد. با پیروی از سنت تصویرگری فرانسوی، او در این آثار به طراحی اشخاصی پرداخت که در خیابان‌های پاریس با آن ها مواجه می‌شد. طراحی‌های چارلز مریون – هنرمند قرن نوزدهمی – یکی از منابع الهام این آثار بودند.
با وجود این که آثار هاپر در پاریس، بیرون از خانه و در مواجهه‌ی دست اول شکل می‌گرفتند، او سال‌ها بعد و دور از پاریس، باری دیگر به طراحی موضوعات پاریسی پرداخت. نقاشی «آبی تیره» که بر اساس خاطرات دوره‌ی اقامت او در پاریس شکل گرفته، شامل شمایل یک دلقک در یک تراس است. این شخصیت تئاتر فرانسوی، در آخرین نقاشی هاپر «دو کمدین» نیز دیده می‌شود؛ گواهی دیگر بر تأثیر بلندمدتی که فرانسه بر هنرمند گذاشت.

Edward Hopper, Ile Saint-Louis, 1909, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.
Edward Hopper, Ile Saint-Louis, 1909, Whitney Museum of American Art, New York, NY, USA.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *